Feb 28
Posted by: Wiki in: ห้องเรื่องเล่าสังคม และทั่วไป
การถอดบทเรียนนี้ได้เรียบเรียงจากจดหมาย 2 ฉบับของอาจารย์นายแพทย์สุธีร์ รัตนมงคลกุล ถึงนิสิตแพทย์ชั้นปีที่ 4 มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ และนักศึกษาคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ที่ออกฝึกปฎิบัติงานพัฒนาอนามัยชนบทเบ็ดเสร็จ ประจำปีการศึกษา 2550 ณ ตำบลโคกหม้อและตำบบพันลาน อำเภอชุมแสง จังหวัดนครสวรรค์ ระหว่างวันที่ 28 มกราคม 9 มีนาคม 2551 ได้แก่ จดหมายฉบับที่เขียนถึงนิสิตฯ ในสัปดาห์ที่ 3 ของการฝึกฯ และการปัจฉิมนิเทศ (เฉพาะนิสิตแพทย์ มศว. วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2551) บทเรียนนี้ให้ข้อคิดที่ไม่ได้เป็นประโยชน์กับนิสิตด้านสาธารณสุขและการแพทย์เท่านั้น หากแต่สามารถนำมาประยุกต์ใช้ได้ทั่วไปโดยเฉพาะผู้ให้บริการสาธารณะได้ตระหนักและเข้าใจในการแสดงพฤติกรรมและการให้บริการแก่ประชาชนผู้รับบริการด้วยการให้เกียรติและเคารพในศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ การให้บริการแก่ประชาชนที่มารับบริการไม่ใช่เพียงเรื่องสิ่งที่ปรากฏตรงหน้าแต่มีคุณค่าเบื้องหลังคนเหล่านั้น รวมถึงจะต้องเป็นผู้มีเปิดใจกว้างเรียนรู้สิ่งใหม่ๆและแสวงหาความรู้ต่างๆรอบตัวเพื่อนำไปปรับปรุงการทำงานให้มีประสิทธิภาพอยู่เสมอ ซึ่งสามารถสรุปได้ 10 บทเรียน ดังนี้
***************************************************************
บทเรียนที่ 6
6 การส่งเสริมและป้องกัน มูลค่าถูกกว่ากว่าการรักษาและฟื้นฟู (แก้ไข)
เราคงเห็นแล้วว่างานสาธารณสุขและงานในชุมชนนั้นพยายามดูแลคนหลาย ๆ ในชุมชนไม่ได้มุ่งเจาะจงคนใดคนหนึ่ง และก็มุ่งหวังให้ทุกคนมีสุขภาพดี เราคงเห็นร่วมกันอีกว่าเป็นการลงทุนที่ถูกเมื่อเทียบกับการรักษาในโรงพยาบาล
บทเรียนที่ 7
7. จงทำงานปิดทองหลังพระ […]
Feb 26
Posted by: Wiki in: ห้องเรื่องเล่าสังคม และทั่วไป
การถอดบทเรียนนี้ได้เรียบเรียงจากจดหมาย 2 ฉบับของอาจารย์นายแพทย์สุธีร์ รัตนมงคลกุล ถึงนิสิตแพทย์ชั้นปีที่ 4 มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ และนักศึกษาคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ที่ออกฝึกปฎิบัติงานพัฒนาอนามัยชนบทเบ็ดเสร็จ ประจำปีการศึกษา 2550 ณ ตำบลโคกหม้อและตำบบพันลาน อำเภอชุมแสง จังหวัดนครสวรรค์ ระหว่างวันที่ 28 มกราคม 9 มีนาคม 2551 ได้แก่ จดหมายฉบับที่เขียนถึงนิสิตฯ ในสัปดาห์ที่ 3 ของการฝึกฯ และการปัจฉิมนิเทศ (เฉพาะนิสิตแพทย์ มศว. วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2551) บทเรียนนี้ให้ข้อคิดที่ไม่ได้เป็นประโยชน์กับนิสิตด้านสาธารณสุขและการแพทย์เท่านั้น หากแต่สามารถนำมาประยุกต์ใช้ได้ทั่วไปโดยเฉพาะผู้ให้บริการสาธารณะได้ตระหนักและเข้าใจในการแสดงพฤติกรรมและการให้บริการแก่ประชาชนผู้รับบริการด้วยการให้เกียรติและเคารพในศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ การให้บริการแก่ประชาชนที่มารับบริการไม่ใช่เพียงเรื่องสิ่งที่ปรากฏตรงหน้าแต่มีคุณค่าเบื้องหลังคนเหล่านั้น รวมถึงจะต้องเป็นผู้มีเปิดใจกว้างเรียนรู้สิ่งใหม่ๆและแสวงหาความรู้ต่างๆรอบตัวเพื่อนำไปปรับปรุงการทำงานให้มีประสิทธิภาพอยู่เสมอ ซึ่งสามารถสรุปได้ 10 บทเรียน ดังนี้
*********************************************************************
บทเรียนที่ 1
1. ไม่มีอะไรได้มาง่ายดาย
ความสำเร็จของสิ่งต่าง ๆ ในโลก ไม่ได้เกิดด้วยความบังเอิญแต่เป็นความพยายามและตั้งใจ ขอให้ตั้งใจทำให้ได้ พวกเรายังคงจำคำที่ว่า วันคืนล่วงไป ๆ บัดนี้ท่านทำอะไรอยู่ คำนี้สามารถเอาไปใช้ต่อๆ ไป […]
Feb 24
Posted by: ethics43 in: ห้องเรื่องเล่า คน งาน องค์กร, ห้องเรื่องเล่าเวทีความคิด
ได้รับเรื่องเล่านี้เป็นฟอร์วาดเมลจากรุ่นพี่แนะนำให้อ่านและว่าน่าสนใจมาก พอได้อ่านก็น่าสนใจจริงดังคำแนะนำ
******************************************
ในกาลครั้งหนึ่ง กระต่ายกับเต่าทุ่มเถียงกันว่าใครวิ่งเร็วกว่ากัน ในที่สุดก็ตกลงกันว่าจะวิ่งแข่งกันให้รู้ดำรู้แดง เมื่อตกลงเรื่องเส้นทางได้แล้วก็ลงมือออกวิ่งแข่งกัน กระต่ายวิ่งปรื๋อไปได้พักหนึ่งก็นำหน้าเต่าไปไกลลิบ มันจึงคิดว่าจะนั่งพักใต้ต้นไม้สักประเดี๋ยวก่อนที่จะออกวิ่งต่อไป
มันนั่งอยู่ใต้ต้นไม้อยู่ไม่นานก็ม่อยหลับไป เต่าเดินงุ่มง่ามอย่างไม่ย่อท้อมาจนทันและไม่ช้านักก็เข้าเส้นชัยก่อนเป็นผู้ชนะเลิศโดยไม่มีข้อกังขาใดๆทั้งสิ้น กระต่ายตกใจตื่นขึ้นมาก็รู้ว่าตัวเองแพ้การแข่งขันเสียแล้ว นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่าการทำอะไรให้คงเส้นคงวาแม้จะเชื่องช้าก็ทำให้ประสบชัยชนะได้ เราทุกคนคงเคยได้ฟังนิทานเรื่องกระต่ายกับเต่าฉบับนี้กรอกหูจนชินตั้งแต่เล็กจนโต
แต่เมื่อไม่นานมานี้ มีใครคนหนึ่งเล่านิทานเรื่องกระต่ายกับเต่าอีกฉบับหนึ่งที่น่าสนใจยิ่งขึ้นให้ฟัง เรื่องมีต่อไปดังนี้นี้ กระต่ายผิดหวังมากที่แพ้การแข่งขัน มันกลับมานั่งพิจารณาตัวเองใหม่อย่างละเอียดว่าบกพร่องตรงไหน มันตระหนักว่ามันแพ้การแข่งขันคราวที่แล้วก็เป็นแต่เพียงเพราะว่ามั่นใจในตัวเองมากเกินไป ประมาทเลินเล่อ และหย่อนวินัย ถ้ามันไม่นิ่งนอนใจเสียอย่างละก็เต่าไม่มีทางชนะมันได้เลย มันจึงกลับไปท้าเต่าวิ่งแข่งกันอีกครั้งหนึ่ง เต่าก็ตอบตกลง
คราวนี้กระต่ายออกวิ่งเต็มฝีเท้าและไม่ยอมหยุดเลยตั้งแต่ต้นจนจบ มันเข้าเส้นชัยก่อนและทิ้งห่างเต่าหลายกิโล ฝ่ายที่ทำอะไรเร็วอย่างสม่ำเสมอนั้นย่อมจะชนะฝ่ายที่ทำอะไรได้ช้าแม้จะคงเส้นคงวาก็ตาม ถ้าในหน่วยงานของเรามีคนสองคน คนหนึ่งทำอะไรตามขั้นตอนอย่างช้าๆและเชื่อถือได้ กับอีกคนหนึ่งที่ทำอะไรได้เร็วและก็เชื่อถือได้พอๆกัน คนที่ทำอะไรได้เร็วและเชื่อถือได้ก็ย่อมจะมีความก้าวหน้าในหน่วยงานเร็วกว่าคนที่ทำอะไรช้าเป็นขั้นเป็นตอนเสมอ การทำอะไรช้าๆได้พร้าเล่มงามก็ดีอยู่หรอกแต่ถ้าทำอะไรได้เร็วและพึ่งพาอาศัยได้ก็ย่อมจะดีกว่า
อย่างไรก็ดี นิทานเรื่องนี้ยังไม่จบ คราวนี้เต่ากลับเป็นฝ่ายต้องมานอนคิดบ้าง มันตระหนักว่าถ้าวิ่งแข่งกันในรูปแบบที่ทำกันมานั้นมันไม่มีหนทางจะเอาชนะกระต่ายได้เลย มันคิดหาหนทางอยู่พักหนึ่งแล้วก็กลับไปท้ากระต่ายมาแข่งกันอีกครั้งแต่ใช้เส้นทางใหม่ กระต่ายก็ตกลง เมื่อเริ่มการแข่งกระต่ายก็ออกห้อเต็มฝีเท้าตามคติประจำตัวที่จะต้องทำอะไรให้เร็วอย่างสม่ำเสมอ มันวิ่งเร็วจี๋มาจนถึงแม่น้ำกว้างสายหนึ่ง เส้นชัยนั้นอยู่ห่างออกไปประมาณสองกิโลอีกฟากหนึ่งของแม่น้ำ กระต่ายได้แต่นั่งมองไม่รู้จะทำอย่างไร ในขณะเดียวกัน เต่าก็เดินเตาะแตะตามมาจนทัน เดินลงไปในน้ำ ว่ายน้ำข้ามไปอีกฟากหนึ่ง แล้วก็เดินต่อไปจนเข้าเส้นชัยเป็นคนแรก นิทานเรื่องนี้มีคติสอนใจอย่างไร ?
ก่อนอื่น จงรู้จักตนเองว่าทำอะไรได้เก่งที่สุดแล้วจึงเลือกสนามที่เหมาะกับความเก่งของคุณ ตกมาถึงตอนนี้ กระต่ายกับเต่าก็รู้จักกันดีจนกลายเป็นเพื่อนรักกันไปแล้วก็เลยมาสุมหัวกันคิด ทั้งคู่ตระหนักว่าการวิ่งแข่งหนที่ผ่านมานั้นน่าจะทำให้ดีกว่านี้ได้ ทั้งสองจึงตกลงใจจะวิ่งใหม่อีกครั้งแต่คราวนี้วิ่งกันเป็นทีม เมื่อออกเริ่มวิ่ง กระต่ายเป็นฝ่ายแบกเต่ามาจนถึงริมฝั่งน้ำ จากนั้นเต่าเป็นฝ่ายแบกกระต่ายพาว่ายข้ามน้ำไปจนถึงอีกฟากหนึ่ง เมื่อขึ้นฝั่งได้กระต่ายก็กลับเป็นฝ่ายแบกเต่าพาวิ่งไปจนเข้าเส้นชัยด้วยกัน ทั้งสองต่างรู้สึกพออกพอใจผลงานยิ่งกว่าที่เคยเป็นมาแต่ก่อน นิทานเรื่องนี้สอนว่าอย่างไร?
การทำอะไรได้เก่งแบบข้ามาคนเดียวนั้นก็ดีอยู่แต่หากว่าเราไม่สามารถทำงานเป็นทีมและพึ่งพาความเก่งซึ่งกันและกันได้แล้วไซร้ […]
เจริญพร…
เนื่องในวันมาฆะบูชา ซึ่งถือว่าเป็นวันแห่งความรักในพระพุทธศาสนา ขอเชิญชวนให้พุทธศาสนิกชนไปทำบุญ รักษาศีล เจริญในธรรม เพื่อทำนุบำรุงความรักอันงดงามแห่งโลกุตรธรรมด้วยจ๊ะ ขอให้ความรักอันบริสุทธ์ เจริญงอกงาม และมั่นคงสืบไป
ธรรมคุ้มครอง
Feb 17
Posted by: yuvayong in: ห้องเรื่องเล่าหน่วยงานนำร่อง
ปิดท้ายด้วยบทความของวยุณี ช้างมิ่ง หัวหน้าศูนย์พัฒนาคุณภาพ สถาบันกัลยาณ์ราชนครินทร์ ที่เขียนลงในบลอคและWiki ของสถาบันฯเช่นกัน…ยังมีอีกหลายบทความดีๆที่ส่งเข้าประกวด แต่ที่นำมาให้อ่านเป็นเพียงส่วนหนึ่งเล็กๆน้อยๆเท่านั้น อ้อลืมแจ้งผลการประกวด ผลก็คือ ทุกคน win…winกันหมดค่ะ มีผู้ส่งเข้าประกวดร่วมแบ่งปัน 12 ท่าน ได้รับรางวัลกันหมดค่ะเป็นกำลังใจในการทำความดี ในระยะเวลาอันสั้นไม่ถึงสัปดาห์ในการแจ้งข่าว แต่ก็ได้รับความร่วมมือเป็นอย่างดีในการเชิญชวนให้ใช้ บลอคและWiki ของสถาบันฯ ที่เพิ่งจัดทำใหม่เพื่อเพิ่มช่องทางการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ซึ่งนับว่าเป็นนิมิตหมายที่ดีในการเริ่มต้นเปิดใช้งาน ขณะนี้ก็มีผู้ให้ความสนใจเขียนแบ่งปันความรู้เป็นระยะๆในบลอคและWiki ของสถาบันฯ
ปรับกระบวนทัศน์ด้วยKM… สู่องค์กรที่มีชีวิต ?
เขียนโดย vayu เมื่อ พุธ, 01/30/2008 - 16:37.
กว่าจะมีวันนี้… จากสถานการณ์เปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในยุคโลกาภิวัตน์ส่งผลให้เกิดการปฏิรูประบบราชการและนำเอาแนวคิดเครื่องมือการพัฒนาใหม่ ๆ มาใช้ในหน่วยงานกันอย่างมากมาย ไม่ว่าจะเป็น TQM, QA, ISO, HA, KM, PMQA
ฯลฯ เบื่อจัง มาอีกแล้ว อะไรก็ไม่รู้เดี๋ยวก็ HA เดี๋ยวก็ KM แล้วนี่อะไรอีก ไม่รู้จะเอาอะไรกันนักกันหนา แค่นี้งานที่ทำอยู่ก็เยอะพออยู่แล้ว เสียงคำปรารภของชาวสถาบันฯที่เป็นสัญญาณเตือนให้เรารู้ว่าขณะนี้บรรยากาศความสุขของคนในองค์กรกำลังจะเปลี่ยนแปลงไป เพราะองค์กรมิใช่เครื่องจักร […]
ขอนำอีกหนึ่งบทความของคุณ กัญญพัฒน์ โอสถพรหมมา สถาบันกัลยาณ์ราชนครินทร์ เขียนประกวดลงในบลอคและ Wiki ของสถาบันฯ มาให้อ่านแบ่งปันความรู้กัน….
—————————————————————–
ลูกคาดหวังอะไร?
เขียนโดย กัญญพัฒน์ โอสถพรหมมา เมื่อ จันทร์, 02/04/2008 - 11:10.
ในฐานะแม่มือใหม่ เรามักคาดหวังว่าจะเลี้ยงลูกตามวิธีที่เราเรียนรู้กันมา ซึ่งก็มีอยู่หลากหลายรูปแบบ แต่ ความคาดหวัง ของทารกไม่ใช่อะไรที่ได้มาจากการเรียนรู้ มันเกิดขึ้นจากสัญชาตญาณที่ยังคงเหมือนเดิมไม่แตกต่างอะไรไปจากเมื่อพัน ๆ ปีที่แล้ว ทารกไม่ได้ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้อย่างที่เราเข้าใจ ทารกมีทักษะชั้นสูงติดตัวมาเพียงพอสำหรับโลกที่เขา คาดว่า จะเจอเมื่อถือกำเนิดขึ้นมา เพราะฉะนั้นเมื่อเราไปเปลี่ยนแปลงอะไรในโลกใบนั้น ก็คือการที่เราไปทำให้ชีวิตของทารกยากลำบากมากขึ้นนั่นเอง นี่ไม่ได้หมายความว่าคุณกับลูกจะต้องกลับไปใช้ชีวิตในถ้ำอะไรแบบนั้น เพียงแต่ถ้าคุณรู้ว่าลูกของคุณ คาดหวัง อะไรในช่วงเริ่มต้นชีวิตใหม่แล้วล่ะก็ มันก็จะช่วยอะไร ๆ ได้เยอะทีเดียว
ช่วงคลอด ลูกคาดหวังว่าร่างกายของเขาจะไม่ต้องประสบปัญหาจากยาอะไรก็แล้วแต่ที่ได้รับเข้าไป ยาที่ออกฤทธิ์กับคุณแค่สองสามชั่วโมงอาจจะสร้างปัญหาให้ลูกได้เป็นวัน ๆ ทำให้เขาไม่สามารถดูดนมได้ดีหรือบ่อยเท่าที่ควร ถ้าคุณต้องตัดสินใจในเรื่องการใช้ยาระหว่างคลอด ระลึกไว้เสมอว่าการตัดสินใจของคุณอาจส่งผลกระทบตรงนี้ด้วยทันทีหลังคลอด ลูกคาดหวังว่าจะได้อยู่กับคุณ หลังจากเขาใช้เวลาซักพักข้าง ๆ คุณเพื่อให้ชินกับการหายใจ การมองเห็น และการได้ยินซึ่งเป็นเรื่องใหม่สำหรับเขาแล้ว อันดับถัดไปลูกจะเริ่มนึกถึงอาหารมื้อแรก และจะสามารถคลานในท่าเดียวกับทหารเวลาฝึกภาคสนามขึ้นไปถึงอกคุณ ไซร้หาหัวนม และเริ่มดูดนมนาน ๆ ได้เองโดยไม่ต้องให้ใครช่วย […]
Feb 17
Posted by: yuvayong in: ห้องเรื่องเล่าหน่วยงานนำร่อง
ขอนำเสนอบทความจากการประกวดเขียนลงในบลอคและ Wikiของสถาบันกัลยาณ์ราชนครินทร์มาให้อ่าน เขียนโดย การะเกษ แช่มสอาด ฝ่ายโภชนาการ เคยมีโอกาสได้สนทนากับคุณการะเกษบ้าง เท่าที่สังเกตเห็นก็เป็นพี่ใหญ่ใจดีของน้องๆ ทุกครั้งที่เห็นก็จะมีแต่รอยยิ้มและอารมณ์แจ่มใสตลอดเวลา คุณการเกษะเล่าว่าอยากรื้อฟื้นวิชาการเขียนซึ่งเคยร่ำเรียนมาเมื่อยังเป็นสาวๆ แต่ตอนนี้ก็ยังสาวอยู่นะ ยืนยันจาก วันวาเลนไทน์ที่ผ่านมาเห็นว่ามีคนให้สติ๊กเกอร์รูปหัวใจสีแดงติดที่เสื้อด้วย คุณการะเกษกระตือรือร้นที่จะลองหัดใช้บลอคและWiki ของสถาบัน คุณการะเกษว่าบลอคนั้นใช้ไม่ยาก แต่สำหรับ Wiki ค่อนข้างยาก ตอนแรกก็โทรถามวิธีการใช้และการแก้ปัญญาติดขัดจากฝ่าย IT แต่ก็ยังไม่ค่อยได้สักเท่าไร แต่ก็ไม่เป็นปัญหา ส่งให้น้องฝ่ายIT ที่น่ารัก จัดการลงใส่ให้ แค่นี้เลยกลายเป็นเรื่องง่ายนิดเดียวแล้ว ^_^
**********************************************************
ผู้ป่วยทางจิต อย่าคิดผลักไส ควรมีน้ำใจ ห่วงใยดูแล
โดย : การะเกษ แช่มสอาด สถาบันกัลยาณ์ราชนครินทร์
ถ้า… คุณเคยเป็นคนหนึ่งที่ต้องอยู่ร่วมกับผู้ที่มีความเจ็บป่วยทางจิต และมีความปรารถนาที่จะให้ผู้ป่วยเหล่านั้น…บรรเทาจากอาการเจ็บป่วย หรือหายจากอาการเจ็บป่วยที่เป็นอยู่ คุณ… ก็เป็นคนหนึ่งที่สามารถช่วยเหลือเขาได้แน่นอน … ไม่มากก็น้อย
หลายครั้ง.. ที่ได้มีโอกาสสัมผัสกับผู้ป่วยจิตเวช คำถามในหลาย ๆคำถาม ที่มักจะได้ยินจากปากของผู้ป่วยก็คือ….เมื่อไหร่ผม /ฉันจะได้กลับบ้าน อยากกลับบ้าน เป็นคำถามที่แสดงให้เห็นว่า บ้านเป็นแหล่งที่ผู้ป่วยมีความต้องการอันดับต้น ๆที่จะได้กลับไปสัมผัส เป็นคำถามที่ผู้ถูกถามก็เกิดความไม่แน่ใจนักว่า ผู้ป่วยเหล่านั้นมีจำนวนสักกี่รายที่สามารถกลับไปอยู่บ้านที่เขาพึงมีสิทธิ์ได้กลับไปอยู่ เพราะญาติผู้ป่วยจำนวนไม่น้อย..ที่เฝ้าปฏิเสธด้วยเหตุผลนานัปการ ที่จะไม่รับภาระในการดูแล พยายามผลักไส ให้เป็นหน้าที่รับผิดชอบของรัฐบาล ของสถานพยาบาล หรือสถานสงเคราะห์
[…]
เคยอ่านบทความนี้ตั้งแต่สมัยเรียน…จนตอนนี้ไม่รู้จะเรียนที่ไหนดี…เพราะไม่มีสติปัญญาและความสามารถเพียงพอจะเรียนต่อ มีแต่เรียนชีวิตไปวันๆ อ่านแล้วให้ข้อคิดเรื่องความรักความอาทรในหลากหลายมิติ จึงอยากแบ่งปันให้ทุกท่านได้เห็นอีกมิติหนึ่งของความรัก เพื่อให้เข้ากับเทศกาลความรักที่คนทั้งโลกส่วนหนึ่งให้ความสำคัญกับเปลือกแห่งความรักนี้
*********************************************************
ความอาทร
โดย อ.ดร. ปกรณ์ สิงห์สุริยา
Nine-year old Kim Phuc flees from her South Vietnam village in the Pulitzer-winning photo taken by Nick Ut.
ปกติ เคยได้ยินเรื่องการให้รางวัลภาพข่าวของหนังสือพิมพ์ต่างๆ ในประเทศ สำหรับคนนอกอย่างเราแล้ว เกณฑ์การตัดสินรางวัลไม่เป็นที่ทราบกันนัก เพียงแต่เห็นว่าดูจะเน้นที่ความตื่นเต้นหวาดเสียวกันเป็นส่วนใหญ่ อย่างไรก็ตาม มีภาพข่าวบางภาพที่มีฐานะเทียบเท่า “บทกวี” เลยทีเดียว ตัวอย่างที่คนรู้จักและคุ้นตากันดี ก็คือ ภาพของเด็กหญิงเวียดนาม คิม ฟุก (Kim Phuc) ในภาพดังกล่าว จะเห็นเด็กๆ กำลังวิ่งหนีด้วยความตื่นตกใจ เมื่อหมู่บ้านถูกถล่ม และ จะเห็นคิม ฟุก วิ่งอยู่ตรงกลางภาพพอดี หนูน้อยร้องตกใจ วิ่งกางแขน ตัวเปล่า เนื่องจากเสื้อผ้าถูกเปลื้องไปด้วยความร้อนระเบิด
Denise Chong กล่าวไว้ตอนหนึ่งเกี่ยวกับภาพนี้ว่า […]